حق داده به ما وعده ی خیر و حسنات
هم وعده ی جنّات سراسر نعمات
خواهی که شود نصیب تو این برکات
بر خاتم انبیا محمّد صلوات 

معلم سر کلاس به دانش آموزانش گفت :

با موضوع « اگر مدیر عامل بودید چه می کردید؟» یک انشاء بنویسید.

همه تند تند و با هیجان شروع کردند به نوشتن، جز یک نفر.

معلم از او پرسید: تو چرا چیزی نمی نویسی؟

بچه گفت: منتظرم تا منشی ام بیاید !!

بیائید دلها را از پیله ی قهرش بیرون کشیم،

بیائید واژه ها را از خواب فراموشی بیدار کنیم،

بیائید دسته گلی از یاس و باران برای هم فراهم کنیم،

بیائید نقش لبخند را بر چهره ی زیبایمان ماندگار سازیم،

تا بتوانیم برای یکدیگر پیام شادی باشیم؛

پیام مهر و مهربانی !

دانشمندان می گویند که هستی به شکل شگفت آوری گسترده می شود و به درجه ای از گستردگی خواهد رسید که سوراخ ها و شکاف های بزرگی در آن ایجاد می شود که توازن و تعادل کیهانی را بر هم می زند و در نتیجه چیزی شبیه انهدام کیهانی رخ می دهد. قرآن از این حقیقت سخن گفته و خبر داده است که آسمان شکافته خواهد شد. خداوند تعالی می فرماید: إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ. هنگامی که آسمان بشکافد.«سوره الانفطار: آیه 1»

 در واقع اعجاز قرآنی در این آیه آشکار می شود. قرآن اظهار می کند که کیهان تا ابد نخواهد پایید، بلکه تکه تکه خواهد شد و از بین خواهد رفت و دانشمندان درستی این حقیقت کیهانی را تایید می کنند. سبحان الله ! سؤال این است: چه کسی نبی اکرم (ص) را از این حقیقت آگاه کرده است؟

به نام خدای بخشنده و مهربان

اى کسانى که ایمان آورده اید ، چون خواستید به نماز ایستید ، صورت و دست هایتان تا آرنج ها را بشویید و بخشى از سر و نیز پاهاى خود تا دو برآمدگى آنها را مسح کنید . این در صورتى است که جنب نباشید ، امّا اگر جنب بودید باید براى نماز غسل کنید . و اگر بیمار یا در سفر بودید ، یا یکى از شما از قضاى حاجت آمده یا با زنان همبستر شده اید و آبى نیافتید که با آن وضو بگیرید یا غسل کنید ، آهنگ زمینى کنید که از طبیعت اصلى اش خارج نشده است ، پس بخشى از صورت و دست هاى خود را با آن مسح نمایید . خدا نمى خواهد با مقرر کردن وضو و غسل یا تیمم شما را در تنگنا قرار دهد ، بلکه مى خواهد شما را پاک گرداند و با آیینى که فروفرستاده است نعمتش را بر شما تمام گرداند ، باشد که سپاسگزارى کنید . ( 6 )

و نعمت خدا را که بر شما ارزانى داشته و نیز پیمانش که شما را بدان متعهد ساخته آن گاه که گفتید : شنیدیم و اطاعت کردیم ، به یاد داشته باشید و از خدا پروا کنید که خدا به راز سینه ها داناست . ( 7 )

اى کسانى که ایمان آورده اید ، براى خدا به جدّ برپا باشید و به عدل و داد گواهى دهید ، و مبادا دشمنى شما با قومى وادارتان کند که به عدالت رفتار نکنید ; به عدالت رفتار کنید که آن به تقوا نزدیک تر است ، و از خدا پروا بدارید که خدا به آنچه مى کنید آگاه است . ( 8 )

خدا به کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده اند وعده داده است ; براى آنان آمرزش و پاداشى بزرگ خواهد بود . ( 9 )

و کسانى که کفر ورزیده و آیات ما را دروغ شمرده اند همدم دوزخ خواهند بود . ( 10 )

به نام خدای بخشنده و مهربان

اى کسانى که ایمان آورده اید ، نعمت خدا را بر خود ، به یاد آورید آن گاه که گروهى آهنگ آن کردند که به سوى شما دست دراز کنند و شما و آیینتان را نابود سازند ، پس خداوند دستشان را از شما بازداشت . و از خدا پروا کنید و پیمان هاى او را نشکنید ، و مؤمنان باید در امر دین و دنیاى خود تنها بر خدا توکل کنند ( امور خود را در تکوین و تشریع به او وانهند ) . ( 11 )

و از سرگذشت بنى اسرائیل عبرت گیرید ، زیرا خداوند از آنان پیمان گرفت که بر آیین الهى پایدار باشند ، ما از میان آنان دوازده مهتر را که امر دین و دنیاى ایشان را تدبیر کنند برانگیختیم ، و خدا گفت : من با شمایم ، اگر نماز برپا دارید و زکات بدهید و به پیامبران من ایمان بیاورید و آنان را بزرگ دارید و یارى کنید و به خدا وامى نیکو دهید ( در راه خدا انفاق کنید ) قطعاً گناهانتان را از شما مى زدایم و شما را به بوستان هایى با درختانى انبوه که از زیر آنها جوى ها روان است درمى آورم . پس هر کس از شما بعد از این کافر شود ، به یقین راه راست را گم کرده است . ( 12 )

پس به سبب این که پیمانشان را شکستند لعنتشان کردیم و دل هایشان را سخت و حق ناپذیر گردانیدیم ، تا آن جا که سخنان خدا را با تفسیرهاى نادرست و دگرگون ساختن آنها تحریف کردند و بخشى از باورهاى دینى را که بدان یادآورى شده بودند به فراموشى سپردند ; و تو اى پیامبر همواره بر گروهى خیانتکار از آنان آگاه مى شوى ، مگر اندکى از آنان که اهل خیانت نیستند . پس از آنان درگذر و چشم پوشى کن که خداوند نیکوکاران را دوست مى دارد . ( 13 )

به نام  خدای  بخشنده و مهربان

خداوند به وسیله آن ، کسانى را که خشنودى او را دنبال مى کنند به راه هاى سلامت که تأمین کننده نیکبختى آنهاست رهنمون مى شود ، و آنان را در پرتو علم خود از تاریکى ها بیرون مى آورد و به سوى روشنایى مى برد و به راهى راست هدایتشان مى کند . ( 16 )

قطعاً کسانى که گفتند : خداوند همان مسیح پسر مریم است ، کافر شدند . به آنان بگو : اگر خدا بخواهد مسیح پسر مریم و مادرش و همه کسانى را که در روى زمینند یکسره نابود کند ، چه کسى در برابر خدا ، مالک و صاحب اختیار چیزى است که بتواند با آن بر اراده خدا حاکم شود ؟ و حال آن که فرمانروایى آسمان ها و زمین و آنچه میان آن دو است از آنِ خداست ، چرا که آنچه بخواهد مى آفریند ، و خدا بر هر کارى تواناست . ( 17 )

و یهودیان و مسیحیان گفتند : ما پسران خدا و دوستان اوییم . بگو : پس چرا شما را به سبب گناهانتان عذاب مى کند ؟ شما نزد خدا امتیازى ندارید بلکه مانند دیگران در زمره کسانى هستید که او آفریده است . هر که را بخواهد مى آمرزد و هر که را بخواهد عذاب مى کند ، و هیچ چیز و هیچ کس نمى تواند مانع او باشد ، زیرا فرمانروایى آسمان ها و زمین و آنچه میان آن دو است از آنِ خداست و بازگشت همگان فقط به سوى اوست . ( 18 )

اى اهل کتاب ، فرستاده ما محمد پس از مدتى که پیامبرى مبعوث نشده بود ، به سوى شما آمد . او آنچه را که در دین خود بدان نیازمندید براى شما بیان مى کند تا اگر گمراه گشتید نگویید : مژده رسان و هشداردهنده اى براى ما نیامد اینک پیامبرى مژده رسان و هشداردهنده به سویتان آمده است ، و خدا بر هر کارى تواناست . ( 19 )

و یاد کن هنگامى را که موسى به قوم خود گفت : اى قوم من ، نعمت هایى را که خدا به شما داده است به یاد آورید ، آن گاه که در میان شما پیامبرانى قرار داد و شما را از تحت سلطه دیگران بیرون آورد و به شما استقلال بخشید و چیزهایى ( نعمت ها و معجزاتى ) به شما داد که به هیچ یک از جهانیان نداده بود . ( 20 )

به نام خدای بخشنده و مهربان

اى قوم من ، به این سرزمین مقدس که خداوند سکونت در آن را براى شما مقرر کرده است درآیید و در پیکار با دشمنان به عقب بازنگردید و نگریزید که زیانکار باز خواهید گشت . ( 21 )

گفتند : اى موسى ، در آن جا مردمى زورمند و سلطه گر وجود دارند ، و ما هرگز وارد آن جا نمى شویم تا آنها از آن جا خارج شوند ; اگر آنها خارج شدند ما وارد خواهیم شد . ( 22 )

دو مرد از کسانى که از مخالفت با خدا و پیامبرش بیمناک بودند و خدا نعمت ولایت خود را به آن دو ارزانى داشته بود به قوم موسى گفتند : از آن دروازه بر آنان درآیید که اگر از آن جا وارد شوید قطعاً پیروز خواهید شد ، و اگر ایمان دارید فقط بر خدا توکل کنید . ( 23 )

گفتند : اى موسى ، ما تا آنان در آن سرزمین اند هرگز وارد آن جا نمى شویم ، پس تو و پروردگارت بروید و با آنان بجنگید که ما همین جا نشسته ایم . ( 24 )

موسى گفت : پروردگارا ، من براى انجام دادن فرمان تو ، فقط اختیار خودم را دارم و برادرم هارون نیز تنها اختیار خودش را دارد ، پس میان ما و این مردم تمردپیشه داورى کن و ما را در انجام فرمان خود یارى رسان . ( 25 )

به نام خدای بخشنده و مهربان

خدا فرمود : اینک چنین مقرر کردیم که بنى اسرائیل مدت چهل سال از ورود به آن سرزمین محروم باشند . آنان در طول این مدت بر روى زمین سرگردان خواهند بود ; نه چون شهرنشینان در شهرى استقرار مى یابند و نه چون صحرانشینان در بیابان زندگى مى گذرانند . این کیفر آنان است ، پس بر این تمردپیشگان از این که کیفر الهى را مى چشند اندوه مخور . ( 26 )

اى پیامبر ، براى این یهودیان و مسیحیانى که بر تو رشک مى برند ، داستان واقعى دو پسر آدم ، هابیل و قابیل را نقل کن ، که هر کدام چیزى را براى تقرّب به درگاه خدا تقدیم نمودند ، ولى تنها از یکى از آنها پذیرفته شد و از دیگرى پذیرفته نشد . قابیل که هدیه اش قبول نشد به هابیل گفت : حتماً تو را خواهم کشت . هابیل گفت : خداوند تنها از تقواپیشگان مى پذیرد . ( 27 )

اگر تو دست خود را به سوى من بگشایى تا مرا بکشى ، قطعاً من دست خود را به سوى تو نمى گشایم تا تو را بکشم ، زیرا من از خدا که پروردگار جهانیان است مى ترسم . ( 28 )

من مى خواهم که تو گناه من و گناه خودت را بر دوش گیرى و از همدمان آتش گردى ، و سزاى ستمگران این است . ( 29 )

سرانجام نفْس قابیل در کشتن برادرش رام وى گردید پس ، او را به قتل رسانید و از زیانکاران گردید . ( 30 )

به نام خدای بخشنده و مهربان

آن گاه خداوند زاغى را برانگیخت که زمین را براى پنهان ساختن چیزى مى کاوید ، تا به قابیل نشان دهد چگونه جسد برادرش را پنهان سازد . قابیل گفت : اى واى ! آیا ناتوان بودم که مانند این زاغ باشم و جسد برادرم را پنهان کنم و مدّت ها سرگردان نباشم ؟ پس چون ناتوانى خویش را دریافت کشتن برادر را به سود خود ندانست و از زمره پشیمانان گردید . ( 31 )