درد دارد ..

” امـروز ” حـرفـي بـراي گـفـتـن نـداشـتـه بـاشـي ..

بـا کـسـي کـه

تـا ” ديـروز ” تـمـام حـرف هـايـت را فـقـط بـه او مـي گـفـتـي . . !

چقدر احمقانه ست

از یک قهوه تلخ... 

انتظار فال شیرین داشتن!

در سرم تویی

در چشمم تویی

در قلبم تو

من ، عکس دسته جمعی توام . . .

شاید  باز به هم رسیم …

روزی که من به‌ سانِ دریایی خشکیدم …

و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی …

گفته باشم …

من درد میکشم اما تو چشمهایت را ببند،

سخت است بدانم میبینی و بی خیالی …

تویی که روزگاری برایم درمان بودی ..

دسـت بـه “صورتـم” نـزن !

می تـرسم بیـفتـد

نقـاب خنـدانـی کـه بـر چهـره دارم !

و بعــد

سیـل ِ اشـک هـایـم “تـــــــــــو” را بـا خـود ببــرد

و بـاز

من بمانم و تنهــــــایی …!!!

گفتم میری؟                          -اره!                      -منم بیام ؟   

-جایی که من میرم جایه 2 نفره نه 3نفر                     -برمیگردی؟      فقط خندید.....

اشک تو چشام حلقه زد سرمو  انداختم پایین   دسشو گذاش زیر چانه ام  

سرمو اوورد بالا و گفت تو هم میری؟                        -اره                       -منم بیام؟

جایی که من میرم فقط جای 1 نفره نه 2نفر               -برمیگردی؟                                                                    جایی که من میرم راه برگشتی نداره ...من رفتم و او هم رفت ولی او مدت هاست که برگشته و با چشمان پر از اشکش سنگ قبرم را شسشو میدهد....؟!

باز هم ترانه های ناتمام

 سر گردان میان هوای پر باد و باران دلم

 چه می کند این پاییز با دلم!

 عجب حال و هوای عاشقانه ایست

 این روزهای خنک پاییزی

 نسیمی که زیر پوست صبح من می رقصد

 هر چند صبح تنهایی ست

 و آفتاب کوچک ظهرهایش

 با تمام نبودنت

 دلتنگی غروب غمناکش

 و سکوت دلگیر شب هایی که:

 جای خالی تو را در آغوش جستجو میکند

 و این پاییز چه می کند با دل من!

 یاد بارانی که روی پوست من و تو نم زد

 و ما گفتیم عشق را زیر باران دیدیم

 من به پاییز بودن تمام سال عادت کرده ام!

 اما به ندیدن تو...

گفته بودی درد دل کن گــــــــــاه با هم صحبتی

کو رفیق راز داری؟ کــــــــــــــو دل پرطاقتی؟

شمع وقتی داستانم را شنید آتش گـــــــــرفت

شرح حالم را اگر نشنیده باشی راحتـــــــــــی

تا نسیم از شرح عشقم باخبر شد، مست شد

غنچه‌ای در باغ پرپر شد ولی کــــــــو غیرتی؟

گریه می‌کردم که زاهد در قنوتم خیره مــــــــاند

دور باد از خرمن ایمان عــــــــــــــــــــاشق آفتی

روزهایم را یکایک دیدم و دیـــــــــــــــدن نداشت

کاش بر آیینه بنشیند غبار حســـــــــــــــــــرتی

بس‌که دامان بهاران گل به گل پژمرده شــــــــد

باغبان دیگر به فروردین ندارد رغبتــــــــــــــی

من کجا و جرئت بوسیدن لبهای تـــــــــــــــــــو

آبرویم را خریدی عاقبت با تهمتـــــــــــــــــــــی