خدایا

حکمت قدم هایی را که برایم برمیداری برمن آشکار کن

تا درهایی را که به سویم می گشایی

ندانسته نبندم ودرهایی که به رویم می بندی 

به اصرار نگشایم..............

روباه گفت: هیچ چیزی را تا اهلی نکنند، نمی‌توان شناخت. آدمها دیگر وقت شناختن هیچ چیز را ندارند. آنها چیزهای ساخته و پرداخته از دکان می‌خرند. اما چون کاسبی نیست که دوست بفروشد، آدمهامانده‌اند بی‌دوست . تو اگر دوست می‌خواهی مرا اهلی کن! 
شازده کوچولو پرسید: برای این کار چه باید کرد؟ 
روباه در جواب گفت: باید صبور باشی ، خیلی صبور. تو اول کمی دور از من به این شکل لای علفها می‌نشینی. من از گوشه چشم به تو نگاه خواهم کرد و تو هیچ حرف نخواهی زد. زبان سرچشمه سوءتفاهم است. ولی تو هر روز می‌توانی قدری جلوتر بنشینی. 

                                       شازده کوچولو- آنتوان دوسنت اگزوپری

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

                                             فروغ فرخزاد

همزبون خوب من یه ماهی قشنگ بود
ولی امروز میدونم دلش همیشه تنگ بود
ماهی تنگ بلور سنگ صبور من بود
زندون تنگ ماهی تنگ بلور من بود
چشماش یه حرفی میزد انگار یه چیزی کم داشت

اون پولکای روشن رنگ غبار غم داشت

با سر به شیشه میزد دور خودش میچرخید

گم میشد اشکاش تو آب چشای من نمیدید

وای که نمیدونستم تاب قفس نداره
یه روز رفتم سراغش دیدم نفس نداره
براش گریه میکردم ولی چشماش نمیدید
انگار تو اون لحظه ها خواب دریا رو میدید
انگار میگفت که ماهی توی دریا قشنگه
ماهی تنگ بلور یه ماهی دل تنگه

                                                                اردلان سرافراز

عجب !!

دنیای غریبی داریم  که با کمی حوصله و صبر و چند تا حساب سر انگشتی قابل محاسبه ست .

دیروز جایی خوندم نوشته بود یادت مرا فراموش ..

لذت بردم .

تمام بی تابیهای من " خلوت وذهن درگیر و نگاهم "در پشت پنجره انتظار مدفون شد .

مدادم رو شکستم و استاپ کردم

من ی  "عمل گرام.

دیگه وقتش رسیده تجربه  یاری برسونه و این یعنی همون عملکرد صحیح و درست و به موقع !

به نظرت دیر نشده ؟ نه " خوبه .

ایستاده و آرام
به سمت آینه میخزم
با اضطراب دلهره آور تعویض چشم ها
وتازه می شود دل
از تماشای دو مروارید درخشان
بر کیسه پاره پوره ی صورتم.
جهان پر از لبخند و پروانه سفید بود!!!!!!
کدام بود ؟
این آینده کدام بود که بهترین روزهای عمر را
حرام دیدارش کردم

از کتاب سالهاست که مرده ام

دلم برای کسی تنگ است که آفتاب صداقت را

                                    به میهمانی گلهای باغ می آورد

                  و گیسوان بلندش را به بادها می داد

                             و دستهای سپیدش را به آب می بخشید

 دلم برای کسی تنگ است

                که چشمهای قشنگش را

                        به عمق آبی دریای واژگون می دوخت

      و شعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند

 دلم برای کسی تنگ است

 که همچو کودک معصومی

               دلش برای دلم می سوخت

 و مهربانی را نثار من می کرد

 دلم برای کسی تنگ است

               که تا شمال ترین شمال با من رفت

                          و در جنوب ترین جنوب با من بود

 کسی که بی من ماند

 کسی که با من نیست

 کسی که . . .

 - دگر کافی ست.

حمید مصدق    

جدیدترین مدلهای کلاه بافتنی بچه گانه دخترانه